Binnen Neerpede zag men al langer de bui hangen: zelfs Besnik Hasi stelde zich vragen

Tabula rasa in Anderlecht... Voor de zoveelste keer. Maar nu is het echt vanaf nul herbeginnen, want paars-wit is geen ruïne meer, het is een afbraakwerk geworden zonder precedent. De fundamenten moeten eerst weer gelegd worden. Maar velen hadden dat zien aankomen, ook binnen Neerpede.

Anderlecht is al lang Anderlecht niet meer. Al meer dan acht jaar geen prijs meer gepakt ondanks alle verwoede pogingen om de juiste mensen op de juiste plaats te krijgen. Maar ergens was het deze keer de kroniek van een aangekondigde ramp.

Toen Wouter Vandenhaute met Olivier Renard op de proppen kwam, waren er al grote twijfels bij de achterban en de journalisten die paars-wit op de voet volgen. Een man met een Standard-verleden en een beschuldiging in het dossier 'Propere Handen'... Hoe kom je erop?

Te veel middenvelders, te weinig bepalende spelers

Toen Michael Verschueren terugkeerde, zagen velen de bui al hangen. Hij is nooit een fan geweest van de aanstelling van Renard, maar wou hem nog "het voordeel van de twijfel" geven. Binnen de spelerskern waren er sinds de zomer echter al geluiden dat het verkeerd ging aflopen.

Jongens die het klappen van de zweep kennen, stelden zich vragen bij de samenstelling van de spelersgroep. Te veel middenvelders, te weinig bepalende spelers. Zeker na het vertrek van Kasper Dolberg gingen er alarmbellen af in Neerpede.

Niet in het minst bij Besnik Hasi, die zich naar de buitenwereld nooit kritisch opstelde tegenover het transferbeleid, maar intern meermaals hoofdschuddend rondliep. Hij had Luis Vazquez toen ook al deels afgeschreven en zag dat hij met een 18-jarige spits - Cvetkovic - ging overblijven. En over Cedric Hatenboer moest je hem al zeker geen vragen stellen. 

In het hoofd van Marc Coucke was de beslissing al langer gevallen

De onvrede over de transfers beperkte zich niet tot hen, want mensen met ervaring binnen de club begonnen zich na de wintermercato te roeren. Danylo Sikan en Moussa Diarra moesten dagen na hun aankomst al een voortrekkersrol spelen. Het geroezemoes op de club bereikte toen ook Marc Coucke, die al langer ongelukkig was met de gang van zaken. 

Afgelopen zaterdag werd er dan beslist over het lot van Renard, maar in het hoofd van de ondernemer en zijn rechterhand, Michael Verschueren, was de beslissing een tijdje geleden al gevallen. Het probleem: er lag geen plan B klaar. 

Anderlecht moet na het vinden van een hoofdcoach op zoek naar een nieuwe sportief directeur. Eentje die financiële realiteit kan koppelen aan sportief succes. Bij Renard sloeg de slinger te veel door naar het financiële plaatje. Die witte merel vinden wordt nog een werkje. 

Johan Walckiers