Jelle Vossen gaat los over hét omslagpunt: "Enige uitleg die ik kon bedenken is dat het persoonlijk was"

Jelle Vossen nam zaterdagnamiddag afscheid van Zulte Waregem met zijn laatste wedstrijd voor Essevee. Wordt het ook zijn laatste wedstrijd in het profvoetbal? Er is nog veel onduidelijkheid over de toekomst van de ervaren spits. Hij heeft ook nog eens gesproken over zijn laatste jaar bij Essevee.

Zulte Waregem eerde Jelle Vossen zoals het hoort. Een wissel na 65 minuten, met zijn kinderen die het wisselbordje in de lucht mochten houden, een mooie tifo, een basisplaats en de aanvoerdersband: zo kan het dus ook.

T1 ad interim Steve Colpaert beseft dat Vossen van groot belang is en Vossen zelf wilde de vele mooie jaren die hij kende bij Zulte Waregem zeker ook niet als een kind met het badwater weggieten. Maar uiteraard is er wel een periode in de vele jaren bij Essevee die hem pijn heeft gedaan.

Jelle Vossen nam afscheid van Zulte Waregem

En dan gaat het niet eens over de degradatie met Zulte Waregem - al was dat sportief gezien misschien wel de grootste ontgoocheling. Jelle Vossen koos er daarna voor om in de Challenger Pro League opnieuw te strijden voor promotie.

Na twee seizoenen lukte dat ook en de manier waarop was een episode uit een Hollywood-film, met uitgerekend Vossen die in de 85e minuut het winnende doelpunt scoorde in een rechtstreeks duel met RWDM om de titel én promotie.

Het grootste probleem lag echter elders: "Er zijn momenten geweest dat het mentaal erg zwaar was. Ik heb veel wedstrijden vanaf de rust lopen opwarmen om uiteindelijk niet te mogen meedoen. Tegen Anderlecht kom ik in de negentigste minuut in bij een 1-4-achterstand. Dat denk je eraan om te zeggen: ‘Jongens, het is goed geweest. Ik verdien dit niet en heb hier geen zin meer in.’ Ik zag niet echt een logische uitleg voor wat er gebeurde.”

Dieptepunt in de mooie jaren bij Zulte Waregem

“Ik snap niet waarom ik als 37-jarige, die toch wel iets bewezen heeft, belachelijk werd gemaakt. Ik kan het niet anders noemen. Bij 1-4, in de negentigste minuut... Ik snap tot op de dag van vandaag niet wat de trainer daarmee wilde bereiken", was hij scherp in gesprek met Het Nieuwsblad over toenmalig coach Sven Vandenbroeck.

“Ik ben toen geen uitleg gaan vragen, omdat de band tussen de trainer en mij al dusdanig verzuurd was. Op het einde spraken wij niet meer. Het is begonnen met die zeshonderdste wedstrijd. Toen is er een enorme deuk gekomen in onze relatie.”

Was het persoonlijk tussen Vosen en Vandenbroeck?

Voor die 600e wedstrijd had de club heel wat op poten gezet. Een eerbetoon voor Vossen, met Hans Vanaken die hem in de bloemetjes kwam zetten. En vervolgens ... werd Vossen op de bank gezet en moest daar blijven zitten.

“De trainer had me vooraf gezegd dat ik niet zou starten. Ik vond dat zeer vreemd, want de zes wedstrijden daarvoor hadden we gewonnen. Er was absoluut geen reden om iets te veranderen. Iedereen wist dat er een huldiging zou zijn. Nadat ik negentig minuten op de bank ben blijven zitten, ben ik naar hem toegestapt: wat heeft dit te betekenen? Het enige dat ik kon bedenken, is dat het persoonlijk was."

Aernout Van Lindt