Sloeg Club Brugge deze keer de (heel dure) bal mis? Aanpassing duurt langer dan verwacht

Club Brugge gaat deze winter op zoek naar een extra winger. Nochtans hebben ze bij blauw-zwart nog twee jonge talenten rondlopen die staan te trappelen om meer speelminuten. Eentje in het bijzonder, want hij had zijn transfer naar het Belgische powerhouse toch anders voorgesteld.

Met Shandre Campbell en Mamadou Diakhon heeft Club twee 20-jarigen die beide flanken kunnen bezetten. Razendsnel, technisch en vol potentieel. Waarom dan een nieuwe winger halen? Wel, samen hebben de twee 520 minuten gespeeld in de Jupiler Pro League.

Mamadou Diakhon was een gok die Club Brugge nog niet veel opleverde

Veel steun bieden ze dus niet aan Christos Tzolis en Carlos Forbs. En vooral voor Diakhon (364 minuten) is dat een pijnlijke vaststelling, want hij werd exact daarvoor gehaald. De Frans/Senegalese winger kostte Club maar liefst 9 miljoen euro afgelopen zomer. Een gok, want zijn marktwaarde lag toen heel wat lager, maar blauw-zwart vond zijn potentieel het waard.

Maar een gok die tot nu toe niet heeft opgeleverd wat ervan verwacht wordt. Diakhon is opgeleid als echte winger. Iemand die niet direct het defensieve werk moet opknappen, maar zo zit het bij de meeste ploegen in de Jupiler Pro League niet in elkaar. En al zeker niet bij Club Brugge.

Diakhon moet voor het collectief leren spelen

Iedereen moet zijn defensieve taken respecteren, zeker met vleugelbacks die de opdracht hebben om hoog mee op te rukken. Het is iets wat al onder Nicky Hayen een probleem bleek. "We werken er elke dag aan, maar hij zal het maar beter snel leren", gaf Hayen toen aan nadat we hem ernaar vroegen.

Een volgende probleem is immers ook zijn overzicht. Diakhon verliest al snel het collectief uit het oog en gaat voor persoonlijk succes. Dat zinde Hayen niet en zal ook Ivan Leko absoluut niet bekoren. Trainers hebben lak aan individuele statistieken. Het klinkt dan ook dat Diakhon soms te veel aan zichzelf denkt.

Na zes maanden hadden ze bij blauw-zwart wel verwacht dat hij verder zou staan en aangezien de race richting titel bijzonder spannend zal worden, willen ze iemand met meer impact. Iemand die Tzolis en Forbs kan vervangen zonder kwaliteits- en mentaliteitsverlies. Voor Diakhon zal het een zure appel zijn om door te bijten. Of wordt het een signaal om wakker te worden en zijn kwaliteiten in dienst te stellen van het geheel?

Johan Walckiers