Opvallende uitspraak over positie van Brandon Mechele bij Rode Duivels

De defensieve keuzes voor het komende WK blijven een terugkerend discussiepunt. Hein Vanhaezebrouck schetst waar de grootste zorgen liggen en welke profielen ontbreken.

Structurele tekorten in de verdediging

Volgens Vanhaezebrouck blijft de achterlijn de zwakste zone van de nationale ploeg. Vooraan en in het middenveld hebben we voldoende kwaliteit. In de goal staat de beste van de wereld. Maar defensief…”, stelt hij in Het Nieuwsblad.

Wout Faes leek de man te worden, omdat hij alles speelde. “Terwijl ik het altijd het gevoel had: ‘dat is het toch niet echt’. Plotseling zegt men: neen, toch niet met Faes. En moeten we opnieuw beginnen.”

Hij wees erop dat jonge spelers soms te snel worden afgeschreven. Matte Smets werd na één fout meteen opzijgezet, terwijl hij volgens hem wel degelijk potentieel heeft. Debast blijft dan weer een groot vraagteken door blessures.

Bovendien zijn er ook maar weinig grote, fysieke spelers die de rol van centrale verdediger krijgen. “Vroeger waren dat gasten als ik. Of als Van Buyten, Kompany, Vertonghen, Van Meir, Albert… Stevige beren waarvoor je van schrik de straat zou oversteken.”

Dat is nu eventjes anders en een gevolg van de jeugdwerking. “Als een jeugdspeler met gestalte iets minder is qua voetbal, dan schuiven we hem opzij. In Engeland of Duitsland staan achteraan nog steeds kasten van kerels. Beasts. Bij ons staan daar Arthur Theate of Wout Faes, die een kop kleiner zijn dan hun Duitse collega’s. Ngoy van Lille is ook maar 1m83.”

De situatie van Mechele

Tot slot kwam Brandon Mechele ter sprake. “Mechele doet het al een paar jaar goed en hij moet met al zijn ervaring mee naar het WK. Maar met alle respect voor die gast: als je met Mechele in de nationale ploeg moet spelen, dan mankeert er iets. Dat is limiet-limiet”, besluit Vanhaezebrouck.

Bjorn Vandenabeele